Teotihuacan to centrum kultury prekolumbijskiej. To ogromne założenie urbanistyczne do IX wieku zamieszkiwało około 200 000 ludzi. Miasto rozciągało się wzdłuż długiej na ponad 2 km Alei Zmarłych. Tu też znajdują się dwie piramidy: 43- metrowa Piramida Księżyca oraz 65- metrowa Piramida Słońca. Możliwość dotarcia w to miejsce brzmi jak sen. I nagle stajemy pośrodku Alei Zmarłych. W tyle Piramida Księżyca, przed nami gigantyczna Piramida Słońca. Dalej brakuje już słów. Oczami wyobraźni cofamy się w czasie- kilkanaście setek lat wstecz do momentu założenia miasta a potem stworzenia tu centrum religijnego Azteków. Nazwa „Teotihuacan” znaczy tyle co „miejsce, w którym ludzie stają się bogami”. Aztekowie określali je miejscem, w którym rodzą się bogowie. Magiczne miejsce. Wąskimi i stosunkowo wysokimi stopniami, których jest tu 248, wchodzimy na szczyt Piramidy Słońca. Spoglądamy na cały teren z jej szczytu. Widok jest niezwykły. Wrażenia nieporównywalne. Było warto. Tylko tyle. I aż tyle.